Kino ZNICZ

Bielsk Podlaski

NIECZYNNE
Miejsc: b.d.

Otwarte: b.d.
Zamknięte: b.d.

Kino Znicz w Bielsku Podlaskim to jedno z bardziej urokliwych kin jakie spotkaliśmy w czasie naszych podróży. Zdjęcia przez nas wykonane zamieścimy wkrótce. Tymczasem dzięki uprzejmości Pana Mikołaja Jakowiuka, który był kierownikiem Kina Znicz w latach 1987-1991, zamieszczamy kilka fotografii z jego prywatnego archiwum.

Poniżej znajduje się historia Kina Znicz oraz wymienieni zostali ludzie, którzy w tym kinie pracowali.

Serdecznie Dziekujemy.

Historia bielsko-podlaskiego kina „Znicz“, spisana przez Pana Mikołaja Jakowiuka

Budowę kina rozpoczęto w roku 1935. Materiał do budowy pochodził z rozbiórki starych carskich koszar. Ponieważ cegła z rozbiórki była w bardzo dobrym stanie i dostatecznej ilości, jednocześnie rozpoczęto budowę drugiego budynku na szkołę przy ulicy Widawskiej (obecnie po modernizacji stropu – wymianie konstrukcji z drewnianej na belki betonowe – mieści się tam szkoła podstawowa nr 4).

Fasadę budynku przeznaczonego na kino-teatr wyłożono cegłą betonową (ręcznie wykonaną) czysto wyługowaną, rzadko w tym okresie stosowaną w budownictwie w Polsce. Był to dodatkowy walor estetyczny.

Strop dachowy wykonano z belek drewnianych. Ilość segmentów na całej długości budynku: 12 sztuk. Do każdego przedziału były włazy z dachu w celu częstego, dokładnego sprawdzania stanu belek opartych na murze. Całość dachu pokryto blachą. Dach był dokładnie uziemiony. Całość obiektu (wg. planu włoskiego architekta Bossiniego) składała się z trzech części: kinowo-teatralnej, sali klubowo-świetlicowej oraz biblioteki z czytelnią.

Do wybuchu wojny oddano do użytku salę kinowo-teatralną i klubową. Dalsze prace budowlane przerwano. W czasie okupacji obiekt był wykorzystywany przez wojsko niemieckie. Po przejściu frontu, do roku 1945 wykorzystywały go wojska radzieckie. W roku 1948 wyświetlono w nim po raz pierwszy film dla społeczeństwa bielskiego. W roku 1957 klub przekształcił się w Powiatowy Dom Kultury, w którym na przestrzeni lat powstało 11 różnego rodzaju zespołów, w tym 100-osobowy chór.

Pierwszy remont modernizacyjny wykonany został w 1956 roku. Zlikwidowano wtedy boks dla orkiestry (przed sceną), przejście środkiem sali, główne wejście do kina, garderoby, szatnie oraz wc, a tylną część sali tzw. lożę przeznaczono dla gości specjalnych.

Drugi remont kapitalny rozpoczęto w 1972 roku. Polegał on na poprawie akustyki na widowni. Zainstalowano wtedy nowe projektory, ekran panoramiczny, poszerzono scenę, wykonano pod sceną garderoby, zainstalowano oświetlenie jarzeniowe w całym kinie, a na zewnątrz powstała nowa gablota reklamowa. W tym też czasie główne wejście przeniesiono na front kina. Na zewnątrz kina wykonano elewację budynku, niestety źle nakłute cegły betonowe i ich szklistość powodowały odpadanie nałożonego tynku, co w efekcie pogorszyło ogólny wygląd kina z zewnątrz.

W 1987 r. po likwidacji kina administrowanego dotychczas przez Okręgowe Przedsiębiorstwo Rozpowszechniania Filmów, przejąłem kino w ajencję.

W 1991 r. zrezygnowałem z dalszego zarządzania kinem ze względu na szeroko rozpowszechnione w Polsce piractwo.

Po mojej rezygnacji kino funkcjonowało jeszcze pod zarządem dwóch administratorów. Dziś stoi bezczynnie, wykupione przez biznesmena z Warszawy.

PS. Budynek kina pozostał nienaruszony w czasie II wojny światowej, ponieważ Niemcy uważali, że po ich wycofaniu się budynek zajmie wojsko. Został przez nich zaminowany systemem czasowo-zegarowym sześcioma sztukami min. System ten został odkryty przez żołnierza radzieckiego tańczącego nad piwnicą, z której doszedł go dźwięk cykania. Szczęśliwie miny zostały rozbrojone przez saperów.

Informacja o stanie zatrudnienia w okresie eksploatacji Kina „Znicz“ w Bielsku Podlaskim:

Pierwszym kierownikiem po oddaniu do użytku kina był rosjanin, kapitan Armii Radzieckiej. Wyświetlano filmy wyłącznie dla wojska.

W roku 1948 byli zatrudnieni w kinie:

Kierownik kina: Szczerboń Aleksander do 1969 roku

Główny kinooperator: Bańkowski Mieczysław do 1975 roku

Kasjerka: Aleksandrownia Walentyna do 1987 roku

Bileterka: Błagaja Polina do 1980 roku

Po roku 1956

Kierownik kina: Szczerboń Aleksander

Główny kinooperator: Bańkowski Mieczysław

Kinooperator: Filipczuk Jerzy

kinooperator: Kotowicz Włodzimierz